ในอดีตป๊อปคอร์นถือว่าเป็นสินค้าที่มีความต้องการสูงในงานเทศกาลต่างๆ โดยเฉพาะช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 18 ซึ่งในสมัยนั้น เจ้าของโรงหนังต่างๆยังไม่นิยมให้นำเข้าไปกินในโรงหนังเพราะเกรงว่าการทานป๊อปคอร์นจะส่งเสียงรบกวนคนรอบข้างในการดูภาพยนต์

แต่หลังจากนั้นในช่วงปี 1927 ทางสหรัฐอเมริกาได้ประสบปัญหาวิกฤติทางเศรษฐกิจอย่างรุนแรงเท่าที่เคยมีมาในประวัติศาสตร์ ทำให้ผู้คนหันเข้ามาดูภาพยนต์ในโรงหนังมากขึ้นเพราะต้องการหลีกเลี่ยงความเป็นจริงที่เลวร้าย จากเดิมที่กลุ่มเป้าหมายเป็นกลุ่มที่มีรายได้สูง นักศึกษา หรือพวกไฮโซ ก็เริ่มเปลี่ยนมาเป็นผู้คนธรรมดาๆที่เข้าไปรับชมกัน ทำให้ธุรกิจโรงหนังบูมในช่วงเวลานั้น

ก่อนหน้านั้นป๊อปคอร์นถือว่าเป็นขนมไม่มีราคา มันมีราคาถูกมากเพราะทำมาจากเมล็ดข้าวโพดที่พวกเขาปลูกกันเป็นกอบเป็นกำอยู่แล้ว ในช่วงแรกพ่อค้าทั่วไปที่ไม่ได้สังกัดของโรงหนังได้นำมาขายหน้าทางเข้าโรงหนังและได้รับการตอบรับอย่างดีเยี่ยม พวกเขาขายดีเป็นเทน้ำเทท่าเพราะมันมีราคาถูก

ภายหลังเมื่อทางโรงหนังเห็นว่ามันขายดีจึงเปิดพื้นที่ให้พ่อเค้าเข้าไปจับจองพื้นที่เช่าขายป๊อปคอร์นได้ แต่พอนานๆเข้าทางโรงหนังก็ทำขายเสียเองเพราะอยากได้กำไรกับป๊อปคอร์นอีกทางหนึ่งด้วย

หลังจากนั้นเป็นต้นมาป๊อปคอร์นก็กลายเป็นของกินประจำโรงหนังไปโดยปริยาย และในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 สหรัฐอเมริกาประสบปัญหาขาดแคลนน้ำตาลอย่างมากเพราะต้องส่งไปให้ทหารที่ประจำการนอกประเทศ ทำให้ขนมหวานและลูกอมต่างๆหาทานได้ยาก สินค้าไม่ค่อยมีในตลาดจึงทำให้ป๊อปคอร์นเป็นทางเลือกสุดท้ายของผู้คนในประเทศ ส่งผลให้ป๊อปคอร์นยิ่งบูมขึ้นไปในช่วงเวลาขณะนั้น และยังคงเป็นที่ชื่นชอบของคนมาจนถึงในปัจจุบัน

แหล่งที่มา : mentalfloss

ป๊อบคอร์นรสเนยเป็นหนึ่งรสสุดคลาสสิกอย่างปฏิเสธไม่ได้จริงๆ แต่จากการคิดค้นรสชาติใหม่ๆโดยผู้เขียน(Daniel Gritzer) ยังมีป๊อบคอร์นรสอื่นๆที่อร่อยไม่แพ้กันอีก7รสชาด พร้อมวิธีทำ ลองไปชมกันเลย

ป๊อบคอร์นรสชาเขียวมัจฉะและไวท์ชอคโกแลต

รสชาติของชาเขียวมัจฉะของญี่ปุ่นดัดแปลงให้พอดีกับไวท์ชอคโกแลตเหลวอย่างลงตัว ผงชาเขียวมัจฉะนั้นปกติจะมีรสขมแต่เมื่อนำมาผสมกับไวท์ชอคโกแลตจะให้รสชาติดั้งเดิมของชาเขียวมัจฉะและความหวานอร่อยที่พอดี

เพียงโปรยส่วนผสมลงบนป๊อบคอร์นและผสมให้ทั่ว จากนั้นนำไปแช่ตู้เย็นไม่นาน พอให้ชอคโกแลตเซ็ตตัว แค่นี้ก็สามารถนำมาทานได้แล้ว

ป๊อบคอร์นรสเนยสีน้ำตาล เมเปิ้ลและถั่วพีแคน

วิธีทำเนยให้เป็นสีน้ำตาลนั้นไม่ยากเลย เพียงนำไปตั้งกระทะแล้วใส่เมเปิ้ลไซรัปและถั่วพีแคน จากนั้นคนจนเป็นคาราเมลหนืดแล้วจึงนำมาโรยบนป๊อบคอร์น จากนั้นก็คนให้ทั่วก่อนจะนำป๊อบคอร์นไปแช่ตู้เย็นไว้เพื่อให้คาราเมลแข็งตัว ผลที่ได้คือป๊อบคอร์นที่มีความฉ่ำและเต็มไปด้วยรสถั่วแสนอร่อย รสชาติอาจจะเหมือนพายถั่วพีแคนในป๊อบคอร์นที่มีเมเปิ้ลกวนเป็นตัวเชื่อม แต่ไม่ได้หวานเกินไปจนเอียน

ป๊อบคอร์นรสบานญ่า คาวด้า (ปลาแอนโชวี่กระเทียม)

สำหรับใครที่ชอบรสชาติชัดเจน เค็ม กลมกล่อมเหลือเชื่อ ผู้เขียนได้ลองเปิดตำราอาหารอิตาเลียน โดยที่จริงแล้วน้ำราดบานญ่า คาวด้านี้ใช้กับผักสด แต่ลองกับป๊อบคอร์นแล้วให้รสชาติที่ดีเลยทีเดียว ส่วนผสมใช้เพียงแค่เนย น้ำมันมะกอก กระเทียม และปลาแอนโชวี่ นำส่วนผสมราดให้ทั่วบนป๊อบคอร์น โดยที่ให้คุณลองจินตนาการป๊อบคอร์สรสเนยธรรมดาที่มีกระเทียมเยอะๆและมีรสชาดปลาแอนโชวี่ คุณจะอร่อยได้อีกแบบ

ป๊อบคอร์นรสซาอาทาร์

ซาอาทาร์เป็นเครื่องปรุงสำเร็จจากตะวันออกกลางที่หาซื้อได้ตามร้านค้า ส่วนผสมของมันก็จะมีสมุนไพรไทม์แห้ง, ออริกาโน, ซูแมครสจัด และ งา ซึ่งวิธีทำนั้นแสนง่าย เพียงคุณคนป๊อบคอร์นในน้ำมันมะกอก จากนั้นก็โรยซาอาทาร์ให้ทั่ว คนให้เท่ากันก็พร้อมรับประทาน เป็นรสชาติอร่อยอย่างลงตัว

ป๊อบคอร์นรสซุปมิโสะ

การทำป๊อบคอร์นรสซุปมิโสะนั้นง่ายที่สุดแล้ว เพียงนำป๊อบคอร์นมาคนกับเนยเหลว จากนั้นนำผงทำซุปมิโสะสำเร็จรูปมาโรยบนป๊อบคอร์น และก็นำสาหร่ายโนริมาแบ่งเป็นชิ้นๆโปรยลงให้ทั่ว เท่านี้ก็เสร็จเรียบร้อยแล้ว

ป๊อบคอร์นรสแกงพะแนง

ป๊อบคอร์นรสนี้เหมาะสำหรับคนชอบทานเผ็ด เป็นรสชาติแกงพะแนงของประเทศไทย ที่มีส่วนผสมหลักเป็นรสกะทิ โดยส่วนผสมนั้นมาจากการปั่นด้วยเครื่องปั่น ใส่วัตถุดิบเป็นมะพร้าวแห้ง ผงพริก ผงขิง กระเทียม มะนาว และ ใบมะกรูดแห้ง อาจจะเติมน้ำตาลลงไปได้ตามชอบ

ป๊อบคอร์นรสไก่ย่างมื้อดึก

นี่เป็นรสชาติป๊อบคอร์นที่คิดง่ายที่สุดจากการดัดแปลงจากรสชาติของมันฝรั่งทอดกรอบ โดยเป็นรสของไก่ย่างทั้งตัวที่มีกระเทียม มะนาว สมุนไพรไทม์ และเห็ดหั่นครึ่งที่ผัดน้ำมันมาพอขลุกขลิกใส่ลงไปด้วย เนื่องจากต้องใช้วัสดุหลายอย่าง รสชาติอาจจะเดายากว่าจะออกมาเป็นอย่างไรแต่หากคุณลองจับจุดได้คุณจะพอเดาออก ส่วนผสมลับก็คือยีส เพราะจะทำให้รสชาติดีขึ้นถึงแม้จะเป็นผลิตภัณฑ์เพื่อชาวมังสวิรัติก็ตาม จากนั้นก็ใส่ส่วนผสมอื่นๆลงไปธรรมดาง่ายๆเหมือนที่แม่ผมเคยทำเลย

ที่มา: seriouseats

บทความนี้แปลมาจากผู้เขียนต่างประเทศชื่อนาย Daniel Gritzer ที่ประสบปัญหาอยากทานป๊อปคอร์นแต่กลัวว่ามันจะลำบาก และวันหนึ่งเขาก็ค้นพบวิธีง่ายๆนี้ ลองไปดูกัน…

ผมเคยคิดว่าการทำป๊อบคอร์นทานเองที่บ้านเป็นเรื่องลำบากมากทีเดียว มีอะไรให้ต้องกังวลมากมายไม่ว่าจะเป็นเสียงปะทุดังๆ หรือต้องคนไปคนมาอยู่นานกว่าป๊อบคอร์นจะสุก ไหนจะอุปกรณ์ที่ใช้ทำอีก จนกระทั่งเพื่อนที่มหาวิทยาลัยบอกไอเดียสนุกๆนี้กับผม แค่มีถุงกระดาษใส่อาหารธรรมดาๆ ผมเลยทดลองมันและผลปรากฏว่า รสชาติออกมาใช้ได้เลย และนี่คือวิธีทำตามสูตรของผมที่ได้มาจากเพื่อน

สิ่งแรกที่คุณต้องมีคือเมล็ดข้าวโพด มันมีขายอยู่ทั่วไป แต่คุณจะใช้เมล็ดสดจากฝักไม่ได้นะ และล้างมันให้สะอาดก่อนนำมาทำป๊อปคอร์นด้วยล่ะ

คลุกเมล็ดข้าวโพดครึ่งถ้วยกับน้ำมันพืชครึ่งช้อนชาและเกลือ อย่าใส่เยอะจนเยิ้ม คุณอาจจะเปลี่ยนน้ำมันพืชเป็นเนยก็ได้นะ แต่ก่อนจะนำเนยมาคลุกทำให้มันละลายเป็นน้ำก่อนด้วยละ วิธีที่ง่ายสุดคือเอาเนยไปใส่ในไมโครเวฟ

จากนั้นก็เทเมล็ดข้าวโพดลงในถุงกระดาษใส่อาหาร นี่คือเหตุผลที่ว่าทำไมไม่ควรใส่น้ำมันเยอะจนเกินไป เดี๋ยวถุงคุณจะเยิ้มไปด้วยน้ำมัน และนั่นมันอาจจะดูไม่สวยและไม่สนุกแน่ๆ

หลังจากนั้นพับถุงด้านบนลงมา เราจะไม่เปิดถุงไว้ เดี๋ยวป๊อปคอร์นจะแตกกระจุยเต็มไมโครเวฟ ฮ่าๆ

ในรอบแรก ตอนป๊อบคอร์นปะทุ ถุงเปิดกระจาย รอบต่อมาผมเลยล็อคมันโดยพับตรงมุมลงมา แล้วฉีกมันเล็กน้อย แล้วก็พับส่วนที่เกินออกมาลงไป แค่นี้ก็ตัดปัญหาถุงเปิดตอนป๊อบคอร์นของเราขยายตัวได้แล้ว

ผมปล่อยให้มันปะทุในไมโครเวฟประมาณ2นาที แต่ที่จริงแล้วเรื่องเวลาก็ต้องขึ้นอยู่กับไมโครเวฟของคุณด้วย มีคำแนะนำจากหลายคนบอกว่าให้อบป๊อบคอร์นจนกระทั่งมันประทุช้าลงเหลือประมาณ 2-3 วินาที/ปะทุครั้งหนึ่ง ผมลองแล้ว ไฟเกือบจะไหม้เลยล่ะ ดังนั้นคำแนะนำก็คือ สังเกตว่าเมื่อป๊อบคอร์นปะทุช้าแล้วให้หยุดทันที นั่นมันจะกำลังดีเลย เราจะพบว่ามีป๊อบคอร์นที่ไม่สุกบ้างอยู่ที่ก้นถุงแต่เราจะได้ป๊อบคอร์นสวยๆที่สุกแล้วด้านบน แยกออกจากกันได้ไม่ยาก อย่าไปเสียดาย

ป๊อบคอร์นวิธีนี้ไม่มีเสียงปะทุดังๆให้รำคาญ ผมคงต้องทำป๊อบคอร์นทานเองที่บ้านบ่อยๆแล้ว

ที่มา: seriouseats